Uzun zaman sonra..

Son bir aydır yokum ortalıklarda.. Uzak kaldım şehrimden ve hayatımdan.. Ailemleydim uzun süre.. Özlemişim..


Yorgun ve yoğun bir ruhla gittim buralardan. Kafam dolu, aklım karışıktı. Zamanın bana ilaç olabileceğini düşünüyordum azıcık da olsa.. Gerek ailemle gerekse arkadaşlarımla geçirdiğim bu tatil süresine ruhumu ve bedenimi yorgunluktan arındırdığımı söyleyebilirim.. Eski şarkılar dinlemek istemiyorum artık mesela. Ya da dinlediğim bir şarkıda eskiyi yaşamak istemiyorum. Rahatım, huzurluyum.. Şükür...


Belki de yapmasaydım bazı şeyleri, korksaydım kendimden, cesaret edemeseydim eğer; hala kafamın içinde akıyor olacaktı bazı şeyler..Ama yüzleştim kendimle, çıktım kendi karşıma dimdik durdum.. Gözden geçirdim geçmişi, herşeyi göze aldım; herşeyi.. Ve kazandım. Kazandığımı düşünüyorum değil, gerçekten kazandığıma inanıyorum. Belki de son 4-5 yılımda hiç böyle düşünmemiştim. Artık ben sadece "ben" 'im. Ruhum temiz.

Yorgun da değilim.. Her yönden mutluyum yani. Artık vizyonuma yatırım yapma vaktim geldi. Engelim yok, artım çok. Bu sözler belki de kendimi motive etme şeklim.. Ama bi yerden başlamak gerekiyor..

Belli zamanlarda radikal kararlar alırım beni tanıyanlar bilir.. Galiba radikalleşme zamanı geldi.. Biraz düşünüp ölçüp tartmak lazım. Sonrasında haritam çıkacak karşıma zaten..

Neyse. Döndüm.. Yeni bir hayat daha başlıyor, alışılagelmişin içerisinde dişlinin çarkı olabilmek için mi yarışıcam yoksa dişliyi döndürmeye mi.. Her zaman derim: Zaman gösterecek..