Hani meşhur sözümüzdür "Ya göründüğün gibi ol, ya da olduğun gibi görün" (Mevlânâ) , bu felsefe galiba yaşam tecrübelerimin içerisinde çürümeye başlamış diye düşünürken, karşıma ufaktan tekrar çıkmaya başladı. İnsanları sahte olmakla suçlayan ben, özellikle en yakın çevrem hariç herkesi sahte olmakla suçlayan ben, hala bu düşüncemde haksız olduğumu kanıtlayacak birşeyle karşılaşmadım. Ancak bununla birlikte en yakın çevremin de göründüğü gibi olan kişilerden olduğunu görmeye başladım sanki..
İnsanın dost diyebileceklerinin sayısı çok az iken dünya üzerinde, ellerinden tuttuğun ve kaçmasın diye çabaladığın insanlardan aynı tepkiyi almak, ektiği ekinin toprakta yeşermesi gibi birşey heralde. Hani karma felsefesi şöyle der ya; "Herhangi bir şekilde, herhangi bir yerde ve zamanda yaptığımız bir şey, eninde sonunda bize geri dönecektir. Yapılan hiçbir iş boşa gitmez; er geç yapan kişiye değiştirilemez bir biçimde geri dönecek olan meyveyi taşıyacaktır. Karma, kendi kendine işleyen bir güçtür", galiba herkes karma zincirinde bir halka..
Karmaya göre sevgi verirsen birisine, o da sana veriyor; ya da kin duyarsan bir insana, o belki de daha fazlasını duyuyor. Hiçbir şey karşılıksız kalmıyor; aksine belki de beklemediğin bir yerden onun karşılığını alıyorsun, gerek olumlu, gerekse olumsuz..
İşte ben artık karşılık almaya başladığımı hissediyorum. Dünyaya ektiğim tohumların meyvelerini toplamaya başladığımı hissediyorum. Sanki; aynı anda aynı şeyi düşünmek gibi arkadaşınla; aynı şeylerden hoşlanmak, aynı zevklere sahip olmak;sevinci, üzüntüyü, çoğu zaman yiyeceğini, bazen yatağını paylaşmak, ya da sen üzülüyorsun diye çok sevindikleri bir anda bile, suratını gizli gizli izleyip sevinçlerini içlerine gömmeleri gibi çok sevdiğin insanların.
Tabi ki toprak her ektiğin tohumu yeşertmiyor; bazıları toprağın altında kalıyorlar, karşılık alamıyorsun.. Aksine gün geçtikçe toprağın içerisinde kayboluyorlar.. O kadarı da olsun diyorum; yapmışımdır mutlaka birşey..
İşte tüm bu sebeplerden dolayı kendimi şanslı hissediyorum. Ve ben galiba göründüğü gibi olan insanlara arkadaşım veya dostum diye hitap ediyorum.. Bu yüzden de rahatım, huzurluyum.. Çok az şüphem de olsa; onlara güveniyorum..
Ve son olarak aynı bir şarkıdaki gibi;
"Hayatıma giren herkese, yaşanmış herşeye,
Teşekkürler, büyüyorum sizinle.."
3 yorum:
içinde kendimden birşeyler buldum diye mi bilmiyorum, ama okurken yüzümde tebessüm, gözlerimde sululuk, kalp atışlarımda hafif bir hızlanma oldu.. yani bir çeşit "duygulandım" örneği :)
aslında isme, cisme gerek olmasa da, bazı şeyleri biliyor olsan da kelimelerin gücü apayrı.. bıraktığı etki apayrı.. yani bence :)
diyeceğim o ki: Bu güzel yazı için teşekkürler, bileğine yüreğine sağlık...
Gerçekten güzel yazı olmuş Serdar abi..:)
abi benide sahte olmakla suçluyormusun?..:D
kucuk bir ask yetistirdim
duzene yenik dustu...
Yorum Gönder